Oferta doradztwa indywidualnego świadczonego w ramach projektu

„Zintegrowany system wsparcia ekonomii społecznej”

Doradztwo indywidualne skierowane jest do Ośrodków Wsparcia Ekonomii Społecznej oraz Centrów Integracji Społecznej.

Doradztwo świadczone jest przez ekspertów/ekspertki zewnętrznych poprzez Centra Ekonomii Społecznej (CES).

Tematy doradcze dla Ośrodków Wsparcia Ekonomii Społecznej:

Zakres doradztwa

1. Uwarunkowania prawne w działalności podmiotów ekonomii społecznej.

2. Ocena biznes planów zakładanych przedsiębiorstw społecznych.

3. Rachunkowość i finanse w podmiotach trzeciego sektora.

4. Prawne aspekty działania spółdzielni socjalnej.

5. Marketing i public relations w sektorze ekonomii społecznej.

6. Funkcjonowanie przedsiębiorstwa społecznego na rynku.

7. Instrumenty animacji i diagnozy dla Doradców OWES – planowane kwiecień/maj

8. Praca z osobami w trudnej sytuacji życiowej w zakresie ich aktywizacji zawodowej – planowane kwiecień/maj

9. Budowanie samodzielności finansowej OWES – planowane w drugiej połowie roku

Tematy doradcze dla Centrów Integracji Społecznej:

Zakres doradztwa

1. Uwarunkowania prawno-organizacyjno-finansowe funkcjonowania CIS oraz współpraca z partnerami.

2. Psychologiczne aspekty pracy z uczestnikami CIS – planowane kwiecień/maj

Doradztwo jest bezpłatne dla odbiorców/odbiorczyń projektu.

Doradztwo świadczone jest do listopada 2013 roku.

Wymagane jest zgłoszenie zapotrzebowania na doradztwo do doradcy/doradczyni CES, przesłanie formularza zgłoszenia na doradztwo oraz formularzy zgłoszenia do projektu do Związku Lustracyjnego Spółdzielni Pracy, który odpowiada za realizację doradztwa na poziomie krajowym.

Szczegółowy opis doradztwa dostępnego w 2013 roku:

Uwarunkowania prawne w działalności podmiotów ekonomii społecznej:

1)    Działalność nieodpłatna, odpłatna i gospodarcza.

2) Rola osób na poszczególnych szczeblach struktury organizacyjnej (obligatoryjne i fakultatywne organy podmiotów ekonomii społecznej).

3)    Działalność III sektora a zapisy ustaw dotyczących prowadzenia działalności gospodarczej.

4)    Dotacje a postępowanie sądowo-administracyjne i pomoc publiczna.

5)    Prowadzenie działalności gospodarczej w różnych formach.

6) Rejestracja działalności gospodarczej oraz wprowadzenie zmian w KRS, praca z PKD, obowiązki podatkowe.

7)    Postępowanie naprawcze.

8)    Umowy cywilnoprawne w III sektorze.

9)    Kontrole.

10) Ochrona danych osobowych.

Ocena biznes planów zakładanych przedsiębiorstw społecznych:

1)    Tworzenie modeli biznesowych dla grup inicjatywnych, zainteresowanych utworzeniem PES.

2)    Oceny zasadności ekonomicznej i stabilności modeli biznesowych.

3)    Tworzenie biznes planów dla nowozakładanych PES.

4)    Tworzenie biznes planów dla inwestycji przygotowywanych przez PES.

5)    Pomoc w tworzeniu kryteriów dla oceny biznes planów przez OWES.

Rachunkowość i finanse w podmiotach trzeciego sektora:

1)    Wymogi związane z ewidencjonowaniem działalności PES (wynikające z ustawy o rachunkowości i innych przepisów).

2)    Praktyczne aspekty prowadzenia ewidencji księgowej PES z uwzględnieniem wyodrębnienia ewidencji w przypadku prowadzenia działalności odpłatnej i nieodpłatnej.

3)    Zagadnienia związane ze sprawozdawczością PES.

4)    Podstawowe zagadnienia związane z analizą finansową w zakresie niezbędnym dla PES.

5)    Zagadnienia podatkowe i inne niezbędne informacje dla PES (m.in.. obciążenia podatkowe podmiotów prowadzących działalność gospodarczą, podatek dochodowy od osób prawnych, podatek od towarów i usług, obowiązki wobec ZUS, inne zobowiązania publiczno – prawne, etc.).

6)    Podział odpowiedzialności między kluczowymi osobami zajmującymi się finansami i zarządzaniem w PES.

7)    Zarządzanie finansami w organizacji, strategia finansowa, planowanie budżetu, etc.

Prawne aspekty działania spółdzielni socjalnej:

1)    Podstawy prawne działania spółdzielni socjalnych (Ustawa Prawo Spółdzielcze, Ustawa o spółdzielniach socjalnych, inne regulacje prawne).

2)    Zakładanie spółdzielni socjalnej krok po kroku – jak pokierować grupą inicjatywną?

3)    Prawa i obowiązki członków, zasady ekonomicznego uczestnictwa członków oraz zasady demokracji spółdzielczej w praktyce – najczęściej pojawiające się problemy.

4)    Organy w spółdzielni, podział kompetencji pomiędzy Walnym Zgromadzeniem, Radą Nadzorczą i Zarządem, zakres odpowiedzialności członków organów spółdzielni.

5)    Zasady tworzenia i prowadzenia prawidłowej dokumentacji w spółdzielni (statut, rejestracja, deklaracje członkowskie, regulaminy, etc.).

6)    Lustracja spółdzielni.

7)    Zagadnienia związane z łączeniem, dzieleniem, likwidacją i upadłością spółdzielni.

8)    Otoczenie instytucjonalne w spółdzielczości.

Marketing i public relations w sektorze ekonomii społecznej:

1)    Projektowanie strategii PR.

2)    Realizacja PR w mediach.

3)    Promocja produktów i usług za pomocą PR.

4)    Prowadzenie działań e-PR w Internecie.

5)    Opracowywanie informacji i artykułów prasowych.

6)    Konstruowanie przekazów promocyjnych i image’owych.

7)    Projektowanie działań PR skierowanych do rynku klientów, kontrahentów, współpracowników.

8)    Projektowanie działań utrzymujących dobre relacje z kluczowymi klientami firmy.

9)    Konstruowanie ofert dedykowanych.

10) Projektowanie i publikacja firmowych wydawnictw prasowych i internetowych.

11) Budowanie strategii marki dla podmiotu ekonomii społecznej, zarządzanie marką.

12) Realizacja niskobudżetowych działań promocyjnych.

13) Wprowadzenie produktów podmiotu ekonomii społecznej na rynek.

Funkcjonowanie przedsiębiorstwa społecznego na rynku:

1)    Rozwój przedsiębiorstwa społecznego:

a.    techniki pozyskiwania i utrzymania klientów,

b.    zmiana profilu, nowe pola działalności,

c.    ekspansja na rynku,

d.    modele biznesowe i ich ocena,

e.    studium wykonalności przedsięwzięć inwestycyjnych,

f.     zarządzanie projektami biznesowymi,

g.    programy specjalne w Urzędach Pracy i finansowanie zwrotne – możliwości finansowania tworzenia i rozwoju spółdzielni socjalnych,

h.    współpraca z biznesem, tworzenie klastrów i porozumień branżowych.

2) Zarządzanie firmą w kryzysie:

a.    sytuacje kryzysowe w działaniu przedsiębiorstwa,

b.    zarządzanie ryzykiem i zmianą, wypracowanie wspólnych decyzji,

c.    zarządzanie personelem,

d.    mentoring i coaching,

e.    ogłoszenie upadłości.

Uwarunkowania prawno-organizacyjno-finansowe funkcjonowania Centrum Integracji Społecznej oraz współpraca z partnerami:

1)    Regulacja prawne dotyczące założenia i działalności Centrum Integracji Społecznej.

2)    Dokumentacja organizacyjna, finansowa i pracownicza.

3)    Dokumentacja dotycząca uczestników CIS.

4)    Prowadzenie działalności gospodarczej przez CIS – wady, zalety, bariery.

5)    Źródła finansowania CIS.

6)    Możliwe formy wsparcia dla uczestników i absolwentów CIS.

7)    Zasady współpracy z partnerami.

Zastrzyk pozytywnej energii, czyli boom na wioski tematyczne

Kraina Rumianku - członkinie zespołu Rumenok,
 fot. Katarzyna Zabratańska

Wioska miodem i mlekiem płynąca, Biegun Zimna i Sera, Kraina Bajek i Rowerów, Królestwo Żab, Wioska Gotów czy Wioska Końca Świata. W Polsce wioski tematyczne przeżywają prawdziwy renesans. Popularność tego zjawiska jest wynikiem zmian zachodzących na obszarach wiejskich, polegających na przechodzeniu z sektora rolniczego i przemysłowego do sektora usług. Jak się okazuje, wieś z niespotykanym leitmotivem to doskonały sposób na integrację społeczności, a także na rozwijanie przedsiębiorczości i działań biznesowych.

Wioski tematyczne cieszą się niesłabnącym zainteresowaniem nie tylko w Polsce. Ich kolebką są Niemcy i Austria, gdzie możemy trafić do miejscowości, których chlubą jest dziedzictwo kulturowe, jak w meklemburskim Bröbberow (Niemcy) czy bibliofilskie zapędy pomysłodawców, jak w austriackim Purgstall, którzy stworzyli książkową wioskę tematyczną.

Czym są wioski tematyczne?

Wioski tematyczne to jedna z efektywniejszych metod na ożywianie gospodarcze wsi. Do ich niewątpliwych zalet należy fakt, że nie wymagają kolosalnych nakładów finansowych, angażują społeczność lokalną i mogą być wykorzystane w miejscowościach, o których zwykło się mówić, że nie ma w nich niczego ciekawego. Doświadczenie pokazuje, że niekiedy przypadkowo znaleziony odcisk prehistorycznej istoty może okazać się kluczem do sukcesu (Tak było w przypadku Bałtowa, którego główną atrakcją jest park dinozaurów oraz szlaki tematyczne. Oferta wioski uzupełniona jest o dodatkowe atrakcje, jak np.: spływy kajakowe, jazdę konną  stok narciarski czy korty tenisowe). Trzeba się tylko dobrze rozejrzeć.

Wioska tematyczna to sposób na wypłynięcie na szerokie wody, na poszukiwanie nowych form zarabiania, wykreowania oferty zapewniającej trwałość finansowania oraz podniesienie jakości kapitału społecznego w danej miejscowości. Tworzenie wsi tematycznej nie jest celem samym w sobie, to jedynie narzędzie umożliwiające nowatorskie spojrzenie na otaczającą rzeczywistość. Budując taką wieś, zaczynamy bowiem inaczej myśleć o sobie, swojej rodzinie, relacjach sąsiedzkich, aż wreszcie o miejscu, w którym mieszkamy. Nagle okazuje się, że umiemy współpracować, uczyć się, a nasza miejscowość staje się pozytywną przestrzenią. Pojawiają się nowe, dotychczas nie dostrzegane i nie przeczuwane możliwości. Nie bez kozery mówi się zatem, że wioski tematyczne to miejsca z duszą, dobrą energią, które otwierają morze możliwości przed środowiskami wiejskimi.

Kraina Rumianku - członkinie zespołu Rumenok,
fot. Katarzyna Zabratańska

Wioski tematyczne to nie tylko przedsiębiorstwa społeczne i metody aktywizacji mikrospołeczności, to również katalizatory współpracy międzysektorowej i sposób na wykorzystanie lokalnych zasobów. Nie zapominajmy jednak, że wszystkiemu musi przyświecać wspólny cel, jakim jest bez wątpienia lepsze życie poprzez zaangażowanie mieszkańców i mieszkanek. W teorii nic prostszego, niemniej od czegoś trzeba zacząć. 

Potrzebny jest temat, 

czyli odpowiedź na pytania: „Co? Po co? Jak?” Przede wszystkim musi istnieć jakieś konkretne i dające się opisać w prosty, zrozumiały i przejrzysty sposób, spoiwo koncepcji wioski tematycznej. Ma ono być czymś w rodzaju „trampoliny” dla wyobraźni. Pomysł powinien charakteryzować się unikatowością i wyjątkowością, ale głównie ma podkreślać istniejące walory. Te ostatnie przypisane są do konkretnej miejscowości, społeczności i całego inwentarza kulturowego, które je definiują.

Odpowiedź na jedno pytanie rodzi kolejne, bo mając ten jeszcze nieoszlifowany diament, musimy się zastanowić, w jaki sposób wyeksponować jego wyjątkowość? Z pewnością potrzebna jest gruntowna i pogłębiona diagnoza lokalnych zasobów. Bez rzetelnego rekonesansu trudno będzie stwierdzić występowanie rzadkich gatunków ssaków, nietuzinkowych form glacjalnych czy unikatowych wytworów rękodzielniczych, żyjących przed wiekami, mniejszości etnicznych. Musimy zatem wcielić się w rolę badaczy i obserwatorów swojego otoczenia, uwzględniając w tym procesie analizę kapitału przyrodniczego (krajobrazu, zasobów naturalnych), kapitału społecznego i fizycznego, oraz zasobów finansowych. Potem pozostaje już tylko działać!

W Krainie Rumianku czas płynie inaczej

Kraina Rumianku - członkinie zespołu Rumenok,
fot. Katarzyna Zabratańska

W Polsce przybywa wsi z motywem przewodnim – obecnie jest ponad 30 wiosek tematycznych, a ich liczba ciągle rośnie. Dla niewielkiej wsi Hołowno w gminie Podedwórze na Polesiu Lubelskim, takim znakiem rozpoznawczym stał się rumianek. Jest on niekwestionowanym zasobem gminy, a jego uprawa osiągała skalę przemysłową. Właśnie, „osiągała” gdyż ten stan rzeczy zmienił się z chwilą kiedy koszty uprawy spowodowały spadek opłacalności i zmusiły podedworzańskich producentów do zmodyfikowania profilu dotychczasowej działalności. Podobna sytuacja wystąpiła w sąsiedniej wsi Zaliszcze, w której uprawiana jest dynia. To był przyczynek do powstania wiosek tematycznych na Polesiu Lubelskim.

Pomysłodawczyni i inicjatorka projektu, Gabriela Bilikiewicz - Prezeska Stowarzyszenia Aktywizacji Polesia Lubelskiego, od początku była przekonana, że wpłynie on na aktywizację gospodarczą lokalnego środowiska. Wierzyła, że zaproponowane nowe formy pracy i wiedzy nieformalnej przyczynią się do zbudowania oferty turystycznej opartej w dużej mierze na potencjale tkwiącym w ludziach.

Na wymierne efekty nie trzeba było długo czekać. Kilkanaście, jeśli nie kilkadziesiąt, osób zdobyło konkretne umiejętności niezbędne w tworzeniu oferty edukacyjnej i rekreacyjnej. Powstały m.in.: projekty centrów wsi charakterystyczne dla obydwu wiosek tematycznych, oryginalne wyroby rękodzielnicze przeznaczone na pamiątki turystyczne, gry terenowe, grupa żonglerska, wzbogacono ofertę agroturystyczną o elementy wykorzystania ziół w kuchni, kosmetyce i medycynie ludowej. To nie koniec tej spektakularnej listy sukcesów, w Hołownie funkcjonuje zespół Rumenok kultywujący obrzędy zielarskie, gabinet kosmetyczny w domu z gliny, sauna w sosnowej chacie, pracownia ceramiczna i wiele innych atrakcji.

W zeszłym roku w zaledwie 6 miesięcy Krainę Rumianku odwiedziło około 7000 osób. Nasza oferta  nieustannie jest rozszerzana i udoskonalana, od jesieni tego roku będziemy mieć warsztaty chodzenia po ogniu i zajęcia z medytacji w indiańskich szałasach – mówi Grażyna Łańcucka - Wiceprezeska Stowarzyszenia.

Wioska tematyczna dostarcza odwiedzającym ją osobom kompleksową ofertę. Mieszkanki Hołowna starają się, by ich miejscowość była jedyna w swoim rodzaju, dzięki czemu przybywa tu domów z rumiankowymi malowidłami, a tym samym umacnia się marka produktów, rozwija lokalny biznes, gospodarstwa działają wspólnie.

Tropem Bojków i Hucułów

wizyta studyjna
"Partnerstwa na rzecz ekonomii społecznej na Podkarpaciu"
w Hołownie,
fot. Marta Kiszczak

Cele przyjazdu do Krainy Rumianku są  różne: rekreacja, wypoczynek, edukacja, inspiracja... Tej ostatniej poszukiwali twórcy mającej powstać w Bieszczadach wioski tematycznej. Punktem wyjścia jest wykorzystanie walorów przyrodniczych regionu, jak również dziedzictwa kultury bojkowskiej i huculskiej. Zasoby etnograficzne, krajoznawcze, dziewiczość terenu są jednymi z licznych atutów tego przedsięwzięcia.

„Czterech wspaniałych”, czyli Marcina Bąka, Kamila Rechlika, Dariusza Piwowarskiego i Piotra Kacprzyka – autorów projektu -połączyła miłość do Bieszczad, pasja fotograficzna, zacięcie archeologiczne, bakcyl historyczny. W otulinie baligrodzkiej natury ma powstać przestrzeń do działań artystycznych, integracyjnych, podróżniczych oraz innych aktywności, które zapewnią odwiedzającym znalezienie świętego spokoju, równowagi, harmonii. Pomysłodawcy stawiają sobie za cel stworzenie w samym sercu gór czegoś oryginalnego i innowacyjnego. Póki co nie zdradzają wszystkich szczegółów koncepcji, niemniej od blisko dwóch lat trwają intensywne prace nad jej wdrożeniem. Panowie zapraszają strategicznych partnerów do współpracy, takich jak m.in. Urząd Gminy Baligród i Nadleśnictwo Baligród. Jednego sojusznika już mają, jest nim Program Narodów Zjednoczonych ds. Rozwoju (UNDP), który zapewnia wsparcie merytoryczne i organizacyjne przedsięwzięciu. To pod czujnym okiem Agnieszki Orzechowskiej, Koordynatorki Partnerstw Lokalnych w UNDP, rozwijana jest idea „Partnerstwa na rzecz ekonomii społecznej na Podkarpaciu”. Wizyta studyjna w Hołownie oraz szereg innych inicjatyw partnerskich, w których uczestniczą twórcy bieszczadzkiej wioski tematycznej, zostało sfinansowanych ze środków Unii Europejskiej Programu Operacyjnego Kapitał Ludzkich, w ramach projektu „Zintegrowany System Wsparcia Ekonomii Społecznej”.

Poza tym trwają negocjacje dotyczące możliwości pozyskanie gruntów pod wioskę oraz poszukiwanie źródeł finansowania pomysłu umożliwiające założenie spółdzielni socjalnej, która zarządzałaby wioską. Realizacja tego przedsięwzięcia to ogromna szansa dla lokalnej społeczności, która znajduje się w trudnym położeniu społecznym i ekonomicznym. To również okazja do stworzenia modelowego, wielosektorowego partnerstwa, które w oparciu o lokalny potencjał może zagwarantować trwały i zrównoważony rozwój regionu. Wioski tematyczne to sposób na podniesienie poziomu i jakości życia mieszkańców i mieszkanek społeczności wiejskich, między innymi poprzez wzmacnianie lokalnego kapitału społecznego. Rozwijanie tego rodzaju idei należy, bez wątpienia, do trafionych pomysłów i warte jest upowszechniania.

tekst: Katarzyna Zabratańska

Wakacje to najlepszy czas na innowacje, czyli o Szkole Letniej Innowacji Społecznych jeszcze słów kilka

Jeszcze do 27 lipca zapraszamy kadrę Ośrodków Wsparcia Ekonomii Społecznej z województw: lubelskiego, podlaskiego i podkarpackiego na letni warsztat innowacji społecznych.

Ośrodki Wsparcia Ekonomii Społecznej (OWES) mają coraz większe doświadczenie w budowaniu lokalnego potencjału i rozbudzaniu uśpionych często talentów i aktywności w społecznościach lokalnych. Ich działania mają duże znaczenie dla rozwoju lokalnego; ich pracownicy i pracowniczki spędzają niezliczoną ilość czasu na budowaniu partnerstw, zachęcaniu samorządów lokalnych i innych organizacji do wspólnej pracy na rzecz budowania silnego sektora ekonomii społecznej. Co szczególnie istotne, OWES pokazują podmiotom ekonomii społecznej, jak przetrwać w warunkach rynkowych, jak nie stracić przy tym społecznego charakteru, jak odnaleźć się w gąszczu skomplikowanych i często nieprzyjaznych przepisów.

To bardzo trudne zadanie. Jesteśmy pewni, że pracownicy i pracowniczki OWES z całej Polski przez ostatnie kilka lat zdobyli ogromną ilość wiedzy i doświadczeń, dzięki którym prowadzone przez nich działania są coraz skuteczniejsze. Chcąc wesprzeć pracowników i pracowniczki OWES w ich ciągłym rozwoju, Program Narodów Zjednoczonych ds. Rozwoju (UNDP) organizuje Szkołę Letnią Innowacji Społecznych. Ma ona stać się przestrzenią do wspólnego odkrywania nowych obszarów współpracy, czerpania inspiracji i poszukiwania rozwiązań „problemów nierozwiązywalnych”, z jakimi każdy z nas mierzy się w pracy w obszarze ekonomii społecznej. Do wzięcia udziału w tym pierwszym tego typu wydarzeniu zapraszamy współpracujące z nami od blisko dwóch lat organizacje z terenu województw podlaskiego, podkarpackiego i lubelskiego.

Szkoła Letnia Innowacji Społecznych ma w swoim zamyśle stworzyć wartość dodaną, którą uzyskać można tylko dzięki wspólnej, twórczej pracy. Podczas warsztatów poznamy przykłady sprawdzonych innowacji społecznych, przetestujemy narzędzia podnoszące poziom komunikacji i partycypacji społeczności lokalnych oraz porozmawiamy o ekonomii społecznej z punktu widzenia globalnych wyzwań, które bezpośrednio dotykają nasze najbliższe otoczenie Podzielimy się także doświadczeniami UNDP zarówno z Polski, jak i innych krajów, gdzie podobne problemy rozwiązywane są na wiele różnych sposobów. Co najważniejsze jednak, efektem wspólnie spędzonego tygodnia, ma być zespołowo wypracowany pomysł na innowację społeczną w regionach, z których przyjadą uczestnicy i uczestniczki!

Rozmawiamy z osobami, które zgłosiły się do udziału w Szkole do tej pory, bo zależy nam na tym, by dowiedzieć się, co je do tego skłoniło, jaka jest ich motywacja i oczekiwania. Oto, czego się dowiedzieliśmy :

Gdy tylko dostałam od koleżanki z pracy link do informacji na temat Szkoły, momentalnie spodobała mi się jej tematyka. Od razu pomyślałam o swojej pracy zawodowej i o tym, jak praktyczna wiedza zdobyta na tym spotkaniu, pomogłaby mi realizować moje zadania.(…) ponadto zależy mi na tym, by uczulać wszystkie osoby, z którymi się stykam, na problematykę społeczną. (…)

To, co najbardziej mi się spodobało w blokach tematycznych, to zawarta w nich walka ze stereotypizacją i marginalizacją społeczną. Te tematy bardzo mnie ciekawią, zwłaszcza w kontekście równości szans ze względu na płeć oraz budowania i podtrzymywania relacji ze światem biznesu dla pożytku szerszej społeczności lokalnej.

Tydzień w malowniczym Nasutowie pod Lublinem, w towarzystwie grupy osób o podobnych pasjach i zainteresowaniach, poświęcony wspólnej pracy i zabawie? Nie tylko według nas to świetny pomysł. Gorąco liczymy na Wasze uczestnictwo!

Program i więcej szczegółowych informacji dostępne są tutaj. 

tekst: Anna Szadkowska-Ciężka

Spółdzielcze Spotkania z Ekonomią Społeczną na Podkarpaciu za nami!

Spółdzielcze Spotkania z Ekonomią Społeczną w Rzeszowie, fot. Kamila Michalik

Laboratorium eksperckie w Tarnobrzegu

Wczoraj, podczas spotkania w Tarnobrzegu, niewielka frekwencja okazała się fantastyczną okazją do wspólnego zastanowienia się nad przyszłością spółdzielczości socjalnej na Podkarpaciu. Chcemy na gorąco podzielić się z Wami kilkoma wnioskami (i otwartymi pytaniami) z tego spotkania:

1. Spółdzielnie socjalne to świetne narzędzie do pracy z osobami w wieku 50+. Wszystkie zgromadzone na sali osoby zgadzały się co do tego, że w dobie wydłużającego się wieku produkcyjnego, to właśnie spółdzielnie socjalne mogą doskonale zaspokajać potrzeby zarówno tej grupy wiekowej, jak i społeczności lokalnych. 
2. Niezwykle ważne jest dostosowanie form działania tego typu podmiotów do możliwości osób 50+ z jednej strony, z drugiej zaś ważne jest również tworzenie systemu zachęt ze strony państwa, by tego typu podmioty powstawały. 
3. Tak, jak tradycje i wartości rodzinne przenoszone są z pokolenia na pokolenie, tak i wartości spółdzielcze warto przenosić z pokolenia na pokolenie - w tym wypadku z pokolenia "starych" spółdzielni socjalnych, na pokolenie ich "młodych" następczyń. System mentoringu i wsparcia dla nowo zakładanych podmiotów ze strony tych funkcjonujących od lat, może okazać się bardzo efektywny!
4. Spółdzielczość wśród osób 50+ (jak w każdej grupie zresztą) wymaga liderów i liderek, wymaga również wsparcia kierowanego do tej grupy wiekowej. Jakie organizacje zaprosić do współpracy? Czy wystarczy tu Uniwersytet Trzeciego Wieku? Jak budować system wsparcia odpowiedni dla tej grupy wiekowej? To pytania, na które trzeba sobie odpowiedzieć. 
5. Czy spółdzielnia socjalna ma być "trampoliną" do wyjścia z wykluczenia społecznego, czy firmą, która się profesjonalizuje i rozwija? Jak długo członkowie i członkinie spółdzielni socjalnej powinni być z nią związani? Na to pytanie eksperci i ekspertki nie potrafili znaleźć wspólnej odpowiedzi. 
6. Spółdzielnie socjalne to również doskonałe narzędzie dla osób młodych, które - jak doskonale wiemy - są teraz grupą wiekową w najtrudniejszej bodaj sytuacji na rynku pracy.

I na koniec wniosek - z naszej perspektywy - najważniejszy: spółdzielnie socjalne powinny się spotykać, rozmawiać, wymieniać spostrzeżenia, komentarze, dzielić się wiedzą, a spotkania te powinny być cykliczne! Bardzo się z tego cieszymy i deklarujemy w tej kwestii pełne wsparcie!

Rzeszów: w nowej perspektywie finansowej mówmy wspólnym głosem

Spotkanie w Rzeszowie niedawno się skończyło, dzielimy się więc garścią wniosków na gorąco. Tu największy nacisk położono na marketing podmiotów ekonomii społecznej i ich ogromne w tym zakresie potrzeby. O tym, jak trudno spółdzielniom się promować, i jak trudno klientom i klientkom do nich dotrzeć, a także jak temu zaradzić, dyskutowano długo i burzliwie. 

Podobnie jak w Tarnobrzegu, uczestnicy i uczestniczki spotkania dostrzegli potrzebę spotykania się, wspierania i wspólnego tworzenia rozwiązań dostosowanych do potrzeb lokalnego środowiska ekonomii społecznej. Jest to szczególnie ważne w obliczu nowej perspektywy finansowej, gdzie większość decyzji o wydatkowaniu środków podejmowana będzie na poziomie regionalnym. 

"Musimy nauczyć się ze sobą rozmawiać i być gotowi do podjęcia tej debaty, po to, by wspólnie zdecydować, co jest dla nas, na naszym terenie, w naszym środowisku, ważne, co najważniejsze, a z czego możemy zrezygnować", mówi Kamila Michalik, współorganizatorka spotkań ze strony UNDP. 

Bardzo dziękujemy wszystkim uczestnikom i uczestniczkom oraz organizatorom i organizatorkom za udział i wysiłek włożony w organizację spotkań. To bardzo ważne, że środowisko spółdzielni socjalnych buduje "wspólny front" na Podkarpaciu. Trzymamy kciuki!

tekst: Kamila Michalik,  Anna Szadkowska-Ciężka

Spółdzielcze Spotkania z Ekonomią Społeczną na Podkarpaciu - pierwszy dzień już za nami

fot. Kamila Michalik

W piątek, trzynastego lipca, odbyło się pierwsze z serii Spółdzielczych Spotkań z Ekonomią Społeczną w Leżajsku. 

Trzynastka (w co nigdy nie wątpiliśmy) nie okazała się pechowa - w wydarzeniu wzięło udział ponad trzydzieści osób, w tym aż cztery spółdzielnie socjalne i jedna grupa inicjatywna. Ogromnym zaangażowaniem wykazał się również wicestarosta leżajski, Marek Kogut, który uczestniczył w spotkaniu od samego początku do samego końca. 

Rozmawialiśmy między innymi o współpracy z samorządem poprzez działalność odpłatną spółdzielni socjalnych, zaś za przykład tego typu współpracy Beata Matyjaszczyk podawała Gdańsk. Co takiego dzieje się w Gdańsku? Postaramy się o tym napisać coś więcej!

Bardzo wiele emocji wzbudził wątek klauzul społecznych, które są dla spółdzielni socjalnych ogromną szansą - pod warunkiem wszakże, że będą one konkurencyjne pod względem jakości i ceny.

Zależało nam na tym, by przedstawić potencjalne korzyści, jakie może mieć samorząd lokalny ze współpracy ze spółdzielniami socjalnymi:

• powstawanie nowych podmiotów wspomaga konkurencję i powoduje wzrost jakości usług lub obniżenie ceny, 
• wspieranie dostępności nowych lub nie świadczonych dotąd usług dla społeczności
• tworzenie nowych miejsc pracy
• integracja społeczna i zawodowa osób wykluczonych lub zagrożonych wykluczeniem społecznym

Wygląda na to, że wszyscy się co do tego zgadzamy - mówię tu zarówno o przedstawicielkach i przedstawicielach spółdzielni, organizacji wspierających ich działalność i rozwój, jak i o osobach reprezentujących samorząd. Co zatem zrobić, żeby od zgody przejść do działania? Jak zachęcić samorządy do korzystania z przysługujących im form prawnych? O tym również będziemy jeszcze pisać, zachęcamy też do dyskusji!

tekst: Kamila Michalik, Anna Szadkowska-Ciężka

Spółdzielcze Spotkania z Ekonomią Społeczną na Podkarpaciu - cykl wydarzeń!

Mamy  ogromną przyjemność zaprosić Państwa na cykl Spółdzielczych Spotkań z Ekonomią Społeczną, które odbędą się w dniach 13-17 lipca na terenie województwa podkarpackiego. Każdy dzień będzie obfitował w nowe wydarzenia i będzie się odbywał w innym mieście.

Podczas tych spotkań dyskutować będziemy na temat różnych aspektów tworzenia i działania spółdzielni socjalnych, od wizerunku po ekonomizację działań. Pierwszy raz podsumujemy obszary działania i ilość utworzonych dotychczas spółdzielni socjalnych, podyskutujemy o szansach i możliwościach na ich rozwój w nowej perspektywie finansowej 2014-2020. Przyjrzymy się jak przebiega współpraca z innymi sektorami oraz podyskutujemy o tym co z tego wynika.

Kalendarz spotkań:

13 lipca 2012r., Leżajsk - Muzeum Ziemi Leżajskiej

Program:

09:30 – 10:00    

Rejestracja uczestników i uczestniczek spotkania, poczęstunek, kawa

10:00 – 10:20

Przywitanie zaproszonych prelegentów i prelegentek oraz gości

10:20 – 10:40

Możliwości pozyskania środków na działalność statutową

Beata Matyjaszczyk,  Przewodnicząca Gdańskiej Rady Organizacji Pozarządowych

10:45 – 11:05    

Czy klauzule społeczne są szansą dla spółdzielni socjalnych?

Elżbieta Świętek, Program Narodów Zjednoczonych ds. Rozwoju (UNDP)

11:10 – 11:30   

Okiem burmistrza: korzyści dla samorządu ze współpracy z SS.

Ryszard Grüner, Burmistrz Byczyny                    

11:35 – 11:55    

Blaski i cienie współpracy z samorządem okiem Spółdzielcy

Marcin Juszczyk, Prezes Spółdzielni Socjalnej Produkcyjno – Handlowo – Usługowej w Byczynie

12:00 – 12.30   

Obiad

12.30 – 14.30   

potkanie sieciujące

Klauzule społeczne szansą dla spółdzielni socjalnych? Czy potrafimy ją wykorzystać?

16 lipca 2012 r, Tarnobrzeg

Program:

09:30 – 10:00
Rejestracja uczestników i uczestniczek spotkania, poczęstunek, kawa      

10:00 – 10:20
Przywitanie zaproszonych prelegentów i prelegentek oraz gości    

     

10:20 – 12:20
Panel Dyskusyjny
Komu i kiedy współpraca się opłaca?
Udział w panelu wezmą: Beata Matyjaszczyk, Przewodnicząca Gdańskiej Rady Organizacji Pozarządowych, Elżbieta Świętek, Program Narodów Zjednoczonych ds. Rozwoju (UNDP) oraz Konrad Fijołek, p.o. dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy

12:20 – 12.40
Obiad

12.40 – 14.40
Spotkanie sieciujące
Nowa perspektywa finansowa 2014-2020 – co możemy zyskać i co musimy zrobić?
Cezary Miżejewski, Prezes Ogólnopolskiego Związku Rewizyjnego Spółdzielni Socjalnych

17 lipca 2012 r, Rzeszów, Urząd Marszałkowski sala 212,Program:

09:30 – 10:00 

Rejestracja uczestników i uczestniczek spotkania, poczęstunek, kawa        

10:00 – 10:20 

Przywitanie zaproszonych prelegentów i prelegentek oraz gości         

10:20 – 10:40  Czy nowa perspektywa finansowa 2014-2020 jest szansą dla Podkarpacia?

Cezary Miżejewski, Prezes Ogólnopolskiego Związku Rewizyjnego Spółdzielni Socjalnych

10:45 – 11.05

Wizerunek jest ważny? Spółdzielnie socjalne okiem Pani Redaktor Barbary Pawlak, TVP Rzeszów

11:10 – 11.30 

Ekonomizacja działań spółdzielni? Rzeczywistość czy mit?

Kamil Zieliński, Prezes Spółdzielni KGB

11.35 – 11.55 

Poddziałanie 7.2.2 to szansa czy zagrożenie dla spółdzielni?  Pierwsze podsumowania

Bartosz Kostecki, Kierownik Wydziału Rozwoju Integracji Społecznej Wojewódzkiego Urzędu Pracy

12:00 – 12.30
Obiad

12.30 – 14.30  
Panel  Dyskusyjny  Quo vadis Spółdzielnio Socjalna?

Spółdzielcze Spotkania z Ekonomią Społeczną realizowane są przez Spółdzielnię Socjalną Dębnianka przy współpracy z Regionalnym Centrum Ekonomii Społecznej Programu Narodów Zjednoczonych ds. Rozwoju (UNDP) w Lublinie oraz Wojewódzkim Urzędem Pracy w Rzeszowie w ramach projektu „Ośrodek Wsparcia Spółdzielczości socjalnej w Byczynie współfinansowanego ze środków Programu Operacyjnego Fundusz Inicjatyw Obywatelskich. 

Szkoła Letnia Innowacji Społecznych

Biuro Projektowe Programu Narodów Zjednoczonych ds. Rozwoju (UNDP) w Polsce 

zaprasza 

pracowników i pracowniczki, wolontariuszy i wolontariuszki oraz stażystów i stażystki 

Ośrodków Wsparcia Ekonomii Społecznej z województw: podlaskiego, lubelskiego i podkarpackiego, 

do udziału w Szkole Letniej Innowacji Społecznych.

Szkoła Letnia odbędzie się w dniach 25-30 sierpnia w malowniczej miejscowości Nasutów, położonej pod Lublinem, w bezpośrednim sąsiedztwie Kozłowieckiego Parku Krajobrazowego.

Sześciodniowe spotkanie będzie doskonałą okazją do poznania się i wymiany doświadczeń, a także wspólnego wypracowania innowacyjnych rozwiązań w oparciu o metody i narzędzia, które skutecznie funkcjonują w innych częściach świata. Wszystkie zajęcia przygotowane zostały przez zespół trenerski Agendy ONZ ds. 

Rozwoju. Pierwsze trzy dni poświęcone będą warsztatom i wykładom z zakresu zrównoważonego rozwoju, rozwoju lokalnego, równości szans ze względu na płeć, współpracy z biznesem oraz komunikacji. Zaprezentowane zostaną również przykłady interesujących rozwiązań problemów społecznych na poziomie lokalnym oraz narzędzi, które mogą być wykorzystywane w pracy Ośrodków Wsparcia Ekonomii Społecznej. Podczas pozostałych dwóch dni uczestnicy i uczestniczki Szkoły Letniej wezmą udział w Laboratorium Innowacji. Na podstawie samodzielnie zdiagnozowanego problemu lub potrzeby, która jest najbliższa ich środowisku oraz w oparciu o wiedzę zdobytą w ramach Szkoły, w interdyscyplinarnych grupach, zaprojektują propozycje rozwiązań wykorzystujących możliwości innowacji społecznych i nowoczesnych technologii.

Koszt dojazdu, zakwaterowania i wyżywienia pokrywa Organizator.
 
Prosimy o wypełnienie do 19 lipca formularza aplikacyjnego.

Liczba miejsc jest ograniczona!


W razie jakichkolwiek pytań prosimy o kontakt:
Gabriela Cichowicz: gabriela.cichowicz@undp.org
Martyna Rubinowska: martyna.rubinowska@undp.org

Bloki programowe:

Zrównoważony rozwój na poziomie lokalnym i globalnymProwadzenie: Justyna Choroś

Warsztat ma na celu pokazanie innego, niż dominujące, spojrzenia na rozwój. Zrównoważony rozwój to budowanie na czterech filarach jakimi są społeczeństwo, środowisko, gospodarka i kultura. W tym kontekście szczególną uwagę zwrócimy na długotrwały horyzont czasowy rozwoju oraz zasadę sprawiedliwości, obejmującą m.in. sprawiedliwy dostęp do zasobów. Uczestnicy i uczestniczki przekonają się, że wykorzystywanie zasad zrównoważonego rozwoju i patrzenie na problemy społeczne „przez okulary zrównoważonego rozwoju” generować może alternatywne rozwiązania dla problemów społecznych.

Równość szans ze względu na płećProwadzenie: Ewa Pieszczyk, Anna Szadkowska – Ciężka

Praca w obszarze ekonomii społecznej to działalność, w której na każdym kroku mierzymy się z własnymi przekonaniami na temat siebie i innych, ról społecznych, powinności i praw, jakie nam wszystkim przysługują, a także na temat skuteczności podejmowania jednych działań a nieskuteczności innych. Zajęcia z tematyki równości szans to okazja, by skonfrontować się z własnymi przekonaniami, posłuchać, jakie przekonania mają inni, a także dowiedzieć się, w jaki sposób radzić sobie z nierównym traktowaniem (własnym i innych). Będziemy rozmawiać o zmianie społecznej w kontekście równości szans, stereotypach i dyskryminacji, a także dlaczego, z punktu widzenia rozwoju społeczności lokalnych, znajomość problematyki kulturowych uwarunkować tożsamości płci (gender) jest kluczowa dla podejmowania skutecznych interwencji.

Rozwój endogenny
Prowadzenie: Justyna Choroś, Agnieszka Orzechowska

Przedmiotem warsztatu będzie także nowe spojrzenie na teorię rozwoju lokalnego. Wspólnie zastanowimy się nad tym, w jaki sposób wykorzystywać wewnętrzne społeczno-ekonomiczne, przyrodnicze, geograficzne, ludzkie i inne zasoby społeczności, aby lepiej spełniać oczekiwania jej mieszkańców i mieszkanek oraz pełniej zaspokajać ich potrzeby. W trakcie warsztatu poznamy także najlepsze przykłady wykorzystania lokalnych zasobów do rozwoju społeczności. Warsztat ten będzie jednocześnie wstępem do wypracowania pomysłów na pracę ze społecznością lokalną.

Współpraca z biznesem
Prowadzenie: Magdalena Kostulska

Zajęcia będą okazją do przyjrzenia się praktycznym aspektom współpracy z biznesem: Jak odpowiednio zaplanować współpracę? Jak znaleźć partnera? Jak współpracować i zbudować trwałą relację? Jak należy przygotować się do współpracy z biznesem? Jakie korzyści taka współpraca nieść powinna? Jak dobrze sformułować obszary współpracy?

Zajęcia prowadzone będą w oparciu o doświadczenia UNDP z budowania wielosektorowych koalicji i współpracy z partnerami biznesowymi, takie jak ogólnoświatowa inicjatywa Sekretarza Generalnego ONZ Global Compact, jak również funkcjonujące w Polsce: Koalicja Ekonomii Społecznej, model Anioła Ekonomii Społecznej oraz konkurs na najlepsze partnerstwo społeczno-prywatne.

Zielone miejsca pracy
Prowadzenie: Justyna Choroś

W trakcie warsztatu odpowiemy na pytanie, czym są zielone miejsca pracy. Zastanowimy się jakie przełożenie na rynek pracy ma wdrażanie idei zrównoważonego rozwoju oraz jakie miejsca pracy są przez to kreowane.

Komunikacja, narzędzia, metody
Prowadzenie: Piotr Krośniak, Justyna Król

Rozwój nowoczesnych technologii i ciągłe namnażanie się kanałów komunikacji stwarza ogromne możliwości usprawnienia działań w sektorze NGO i zachęca do jeszcze głębszego wsłuchiwania się w potrzeby społeczności lokalnych i grup docelowych. Żeby jednak skutecznie wykorzystać tę szansę, niezbędna jest świadomość dostępnych możliwości oraz umiejętność dostosowania ich do potrzeb projektu czy całej organizacji. Podczas warsztatów uczestnicy i uczestniczki poznają najpopularniejsze narzędzia z Polski i z zagranicy oraz dowiedzą się, jak tworzyć proste strategie komunikacyjne i docierać do swoich grup docelowych. 

Laboratorium innowacji
Prowadzenie: Justyna Król

Uczestnicy i uczestniczki Szkoły Letniej będą mieli możliwość wybrania problemu lub potrzeby, która jest najbliższa ich środowisku, a następnie w interdyscyplinarnych grupach zaprojektują propozycje  rozwiązań wykorzystujących możliwości nowoczesnych technologii oraz alternatywne metody rozwiązywania problemów, zaprezentowane podczas warsztatów poprzedzających Laboratorium Innowacji.